Tην εικόνα του Ολυμπιακού δεν τη φαντάζομαι σήμερα διαφορετική επειδή ο Βαλβέρδε σκοπεύει να κάνει αλλαγές στη βασική ενδεκάδα. Κανένας Ρόμενταλ, Ιμπαγάσα ή Μπράβο δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από τον λαό του Θρύλου. 

Σήμερα, λοιπόν, είναι διαφορετική ημέρα επειδή το Καραϊσκάκη δεν θα είναι άδειο, όπως σε όλα τα προηγούμενα φετινά παιχνίδια του Ολυμπιακού. Γεμάτο, λένε οι εκτιμήσεις, θα είναι το γήπεδο.

Κι εγώ λέω πως αν ήταν γεμάτο και στο ματς με τη Μακάμπι, το αποτέλεσμα ίσως να ήταν διαφορετικό και η φετινή χρονιά να διαγραφόταν με άλλες προϋποθέσεις. Αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία. Πικρή ιστορία. Παλιά ξινά σταφύλια. Φρέσκα κουλούρια τώρα...

Ο Ολυμπιακός, με τους οπαδούς του στο πλευρό του, κάνει σήμερα μια νέα αρχή. Και σ' αυτήν είναι καιρός να βάλει στο παιχνίδι του λίγο θέαμα, κάνα­ αυτοματισμό, κάτι παραπάνω απ' όσα έχουμε δει μέχρι και σήμερα.

Πότε θα τα δούμε; Οταν έρθει η ώρα των ντέρμπι; Μακάρι, αλλά δεν νομίζω ότι τα κρίσιμα παιχνίδια προσφέρονται για θέαμα. Και ούτε μ' ενδιαφέρει προσωπικά να είναι θεαματική η ομάδα σε ματς «ζωής ή θανάτου». Τους βαθμούς να παίρνει. Αυτό έχει σημασία σε τέτοιες βραδιές.

Εναντίον του Αστέρα Τρίπολης, όμως, εγώ έχω την απαίτηση να παίξει μπάλα. Να δώσει στους φιλάθλους του ο Ολυμπιακός αυτό που θέλουν στην πραγματικότητα πηγαίνοντας στο γήπεδο. Πολύ περισσότερο απόψε που δεν θα πάνε, αλλά για την ακρίβεια θα επιστρέψουν στο γήπεδο.

Άλλο αν αυτοί οι «τρελοί» θα είναι δίπλα στους παίκτες, είτε έτσι είτε αλλιώς. Οι ποδοσφαιριστές έχουν μια υποχρέωση να βγάλουν σήμερα. Και όχι όπως την έβγαλαν στις Σέρρες.